Uroczystość, niestety, szczelnie zamknięta

Czy argumenty, że innego wyjścia w istocie nie było kogokolwiek przekonały, poza przekonanymi? W Trybunale nastał czas polityki, dosłownie w stylu „kto kogo”, bo przecież p. Święczkowskiemu grozi odwołanie przy takiej, objawionej dziś, większości i rozliczenie np. za Pegasusa. Czyli de facto odbicie Trybunału, co jakże pięknie opisują różni eksperci.

Marne rezultaty niechlubnej wojny

Cokolwiek nie twierdziliby politycy i generałowie USA i Izraela, 40-dniowa wojna przeciwko Iranowi nie przyniosła korzyści państwom, które zainicjowały konflikt. I żaden z politycznych celów wojny nie został osiągnięty. Przeciwnie, to Trump, przynajmniej na razie, przyjął 10 punktów irańskiego projektu jako podstawę przyszłego porozumienia.

O uwikłaniu, które wciąga narody w przepaść

Historia uczy nas jednego: wielkie wojny nie zaczynają się od wielkich deklaracji. Nie wybuchają dlatego, że ktoś ich pragnie. Wybuchają dlatego, że nikt nie potrafi zatrzymać logiki eskalacji. Tak było w 1914 roku. Tak było w 1939 roku. I dziś coraz częściej pojawia się pytanie: czy nie widzimy tego samego mechanizmu dziejącego się na naszych oczach?

Co zamierza Władek?

Wszystko dzisiaj jest możliwe, nawet uchwalenie w 24 godziny głębokiej obniżki podatków pośrednich na diesla i benzynę Może więc wicepremierowi Kosiniakowi-Kamyszowi uda się skubnąć NBP? Kontynuuje on inicjatywę „polskiego SAFE” prezydenta Nawrockiego w kosmetycznie zmienionej formie. Ciekawe, czy prezes Glapiński ma już w zanadrzu stosowny plan i jaki?

Czy Iran chce naprawdę wyjść z Traktatu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej?

„Iran nie buduje broni jądrowej” – oceniła rok temu szefowa Narodowego Wywiadu USA Tulsi Gabbard. Jednakże USA i Izrael rozpoczęły wojnę przeciwko Iranowi właśnie pod pretekstem zwalczania jego potencjału nuklearnego. Po miesiącu wojny Teheran sugeruje, że wyjdzie z Traktatu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej.

Ali Laridżani. Czytając Kanta w Teheranie

Zabójstwo Alego Laridżaniego, pragmatycznego  czołowego polityka Iranu, otwiera drogę do władzy radykałom  – ideologicznie twardszym i coraz bardziej zależnym od logiki konfliktu. Kiedy giną ci skłonni do mediacji i budowania konsensusu, przestrzeń negocjacyjna ulega zawężeniu. Tym samym coraz trudniej zakończyć wojnę.

Czy mogło być inaczej?

Zwycięstwo polityczne przypada Tuskowi, mimo klęski rządowego projektu ustawy o SAFE. Plan B daje środki tam, gdzie one są niezbędne. A prezydent Nawrocki został ze swoim projektem ustawy sam na sam. Co będzie dalej, zobaczymy. Bo w sumie nie wiadomo, co z rezerwami NBP począć, skoro świat i tak zmierza ku katastrofie, a Amerykanie mają na nią nowe oferty?

Wojna w Zatoce – gdy logistyka decyduje o zwycięstwie

Mimo nieporównanie skromniejszych i mniej zaawansowanych technicznie typów uzbrojenia, Iran wciąż zachowuje zdolności obronne. Sprawna sukcesja władzy w Teheranie i umocnienie roli Korpusu Strażników Rewolucji obnaża brak politycznych sukcesów zbrojnego ataku USA przeciwko Iranowi.

Sejm honoruje Andrzeja Wajdę

Na posiedzeniu sejmowej Komisji Kultury wyciągnięto polityczne bagnety, aby dźgać pamięć  Wajdy i ranić żyjących. Można było odnieść wrażenie, że jesteśmy na kolaudacji jego dzieł, co jeszcze mieściłoby się w logice debaty, albo już może w cenzurze bądź na zebraniu Wydziału Kultury KC, który w pocie niewysokiego czoła głowi się, co z tym wszystkim zrobić.

Iran. Bomby a trwałość systemu

Amerykańsko-izraelski atak na Iran nie rozwiąże żadnego z problemów regionu. Zabójstwo ajatollaha Chamenei’ego nie oznacza upadku ani erozji systemu. Nawet głęboka transformacja polityczna nie zmieni strategicznych interesów państwa irańskiego, którego trwanie wykracza poza ramy kilku dekad.

Exposé Sikorskiego i antyunijna szarża nacjonalistów

Doroczne exposé ministra spraw zagranicznych i debata nad nim unaoczniły fundamentalną rozbieżność między proeuropejską polityką koalicji rządzącej a nacjonal-trumpizmem opozycyjnej radykalnej prawicy. Antyniemieckie tyrady opozycji mają za cel uderzenie w filar nośny Unii Europejskiej.

Marszałek na coraz szerszych wodach

Włodzimierz Czarzasty coraz bardziej umacnia się na pozycji poważnego europejskiego polityka. W czwartą rocznicę rosyjskiej agresji na Ukrainę pojawił się w Kijowie jako jeden z niewielu najwyższej rangi reprezentantów krajów przyjaznych broniącemu się narodowi. Wygłosił dobre, świadczące o kunszcie dyplomatycznym, przemówienie na forum Rady Najwyższej.

Nowy układ za progiem?

Jeśliby miało być tak, że liberalniejsza strona PiS zgromadzi się przy byłym premierze, a narodowo-nacjonalistyczna przy nowym kandydacie na premiera, czystym na razie jak łza, to mamy już pogrzeb PiS, jakie dotąd znaliśmy. Ciekawe, jak zachowa się wobec tego obywatelski prezydent Nawrocki, któremu na razie te ruchy tektoniczne w partii dość sprzyjają?

Czy wojna z Iranem jest nieunikniona?

Eskalacja napięcia wokół Iranu: niewidziana od wojny w Iraku w 2003 r. koncentracja sił amerykańskich na Bliskim Wschodzie, pełne niejasności i gróźb komunikaty polityczne… nie przynosi odpowiedzi na podstawowe pytanie: Co właściwie użycie tej siły ma osiągnąć?

V Międzynarodówka czyli regime change in Europe

Widmo krąży nad światem – widmo antyliberalizmu, przemocy i obskurantyzmu. Wszystkie siły starej Europy połączyły się dla obrony przed tym widmem, Bruksela i Watykan, papież Leon XIV i von der Leyen, Macron i Starmer, polscy demokraci i francuscy intelektualiści.

Rozejdzie się po kościach?

Konflikt marszałka Czarzastego z ambasadorem USA ma wiele obliczy, którym warto się przyjrzeć, bo komentarze są coraz bardziej zajadłe, a nad Sejmem wisi scenariusz opozycji, aby obalić koalicję i przejąć władzę. Daleki jestem od napisania, że do spółki z Waszyngtonem, ale skoro wicepremier Sikorski chyba sprawdza i taką wersję, to trudno ją pominąć.

Marszałek Czarzasty urósł do rangi pierwszoplanowego polityka

Mylili się ci,  którzy w zamiarze objęcia przez Włodzimierza Czarzastego posady marszałka Sejmu dostrzegali wyłącznie jego chęć ukoronowania działalności publicznej i zapisania się na kartach historii. Przed posiedzeniem RBN i po awanturze rozpętanej przez amb. Rose’a wygląda na to, że nie wieńczy on swojej politycznej kariery, ale dopiero ją zaczyna.

Zwycięstwo, ale oby nie Cecora!

Nowe rządy w partiach politycznych stają przed dylematem, co zrobić z oponentami, którzy się uprzednio ujawnili. Rutynowo mówi się o zasypywaniu podziałów, ale praktyka jest bardziej paskudna niż deklaracje. Gdyby przewrócić wstecz tylko jedną kartę telenoweli o Polsce 2050, ukazałoby się kłębowisko żmij i węży zajadle się kąsających i podgryzających.

Moment przełomowy?

Posłowie Polski 2050 nadal mają muchy w nosie i winią za klęskę wszystkich dookoła, a proza życia brutalnie odsłoniła prawdę. Zawiodła prosta umiejętność dodawania i odejmowania liczb naturalnych i dlatego głosowanie stało się tak pięknie widowiskową klapą, jak u Greka Zorby. Przy okazji dowiedzieliśmy się, że niecały tysiąc osób to cała Polska 2050.

Jak działa Doktryna Trumpa

Porwanie i uwięzienie prezydenta Wenezueli, zapowiedź aneksji Grenlandii, groźby pod adresem Kolumbii i Kuby… aktywizm i przemocowość Donalda Trumpa rodzi oczywiste pytania o bariery i granice ekspansjonizmu Stanów Zjednoczonych w XXI wieku.

„Absolute Resolve” – implikacje dla Polski

Wprawdzie  interwencja USA w Wenezueli nie ma natychmiastowych konsekwencji dla Polski, to pośrednio oddziałuje na jej bezpieczeństwo i interesy zmieniając światowy ład polityczny i ekonomiczny oraz  funkcjonowanie NATO i UE.

Co będzie dalej?

Spekuluje się, że premier nie ma już siły i cierpliwości do Polski 2050, partii będącej w rozsypce i nic do koalicji, prócz pretensji, nie wnoszącej. Jedyne, co mówi, także między wierszami, to pomysł stworzenia jednolitego frontu demokratycznego i jednej listy, z PSL i Lewicą, bo ludzie Hołowni się na to nie piszą. Lewica zresztą też niezbyt chętnie.

Izrael uznaje Somaliland

Uznanie Somalilandu przez Izrael nie jest czysto dyplomatycznym gestem, lecz elementem rywalizacji o wpływy na Bliskim Wschodzie. Cieśnina Bab al-Mandeb staje się miejscem, w którym regionalne konflikty tracą swój lokalny charakter.

Ofensywny realizm i globalny egoizm

Wchodzimy w 2026 rok z coraz większymi obawami o przyszłość świata, w którym żyliśmy przez ostatnie dekady. Rozpad znanego nam ładu międzynarodowego rodzi pytanie – Jaki nowy porządek się wyłoni?

Wet za wet

Większość parlamentarna nie zdołała wprawdzie obalić weta prezydenta do ustawy o kryptowalutach, ale zwycięstwo Nawrockiego i PiS może okazać się pyrrusowe. Niewykluczone, że PiS wpadło w pułapkę zastawioną przez Donalda Tuska.

Doktryna Trumpa

Strategia Narodowego Bezpieczeństwa 2025 prezydenta Trumpa nie jest rewolucyjna. Jest przede wszystkim odwrotem od ideologicznej koncepcji amerykańskich i europejskich liberałów. Jak radykalnym – trudno jeszcze ocenić.

Polski trotyl: lokalny dramat i globalne nagłówki

„Polski trotyl użyty podczas masakry w Gazie”, „Polski trotyl w izraelskich bombach”…. – wołały nagłówki w światowych mediach, informując o budzących niezliczone pytania związkach polskiej firmy zbrojeniowej z tragiczną historią bombardowanych palestyńskich osiedlach.

Cena pokoju dla Ukrainy

28-punktowy plan pokoju na Ukrainie opiera się na zasadzie transakcyjności. Ukraina ma zapłacić Rosji swoją ziemią za pokój, Europa ma zapłacić za resztę, USA zgarnąć zyski, a Rosji wszystko będzie zapomniane i wybaczone.  Taka formuła pokoju jest korzystna przede wszystkim dla Rosji, która stara się wymusić na Europie i Ukrainie zgodę na jego warunki.

Podmianka bez niespodzianek

Doskonale pamiętam, jak to z Włodkiem Czarzastym w tamtym czasie bywało – jeśli już, to był raczej socjaldemokratą niż komunistą, na pewno dalekim od doktryny, którą z wyraźną niechęcią na wykładach i ćwiczeniach poznawał. Czyli raczej potomek Kautsky’ego aniżeli Lenina, choć jako student był bardziej działaczem aniżeli klasycznym scholarzem.

Prezydent nie jest szefem służb specjalnych

Karol Nawrocki odmówił mianowania na pierwszy stopień oficerski grupy funkcjonariuszy służb specjalnych. Kolejna odsłona konfliktu między Pałacem Namiestnikowskim a rządem świadczy o próbie rozszerzenia uprawnień przez prezydenta i jest zapowiedzią dążeń radykalnej prawicy do zmiany konstytucji naszego państwa.

Marszałek definitywnie odchodzi

Nie ma już 24-godzinnych ustaw, licząc od godziny wpłynięcia do uchwalenia, choć nie do końca udało się zdusić inne bolączki procesu legislacyjnego, np. zamrażarkę czy skracanie terminów. Ale za to mamy konsultacje publiczne poselskich projektów ustaw, rzecz kapitalną z punktu widzenia uchwalania prawa, pozwalającą każdemu mieć wgląd i wyrazić zdanie.

Powrót wyścigu zbrojeń jądrowych?

Wojna w Ukrainie, tragedia w Gazie i ludobójstwo w Sudanie przysłoniły opinii publicznej inne narastające zagrożenie. Niezauważalnie dla większości obywateli dokonuje się niebywale groźny zwrot w stronę ponownego wyścigu zbrojeń jądrowych.

Bliski Wschód po planie Trumpa

Plan pokojowy Trumpa dla Strefy Gazy otwiera nowy rozdział w układzie sił na całym Bliskim Wschodzie. Porozumienie o zawieszeniu broni  w Gazie odzwierciedla nową architekturę bezpieczeństwa oraz przeobrażenia regionalnych sojuszy, budowanych dziś wokół dwóch osi: USA–Izrael i Turcja–Katar.

Nareszcie jakiś uzgodniony konkret

Mamy więc nowy projekt rządowy (który musi jeszcze przejść całą drogę legislacyjną) umożliwiający osobom w związku zawieranie umowy przed notariuszem. Nie jest to neomałżeństwo ani nawet alternatywa dla małżeństwa – choć niemiłe pomruki z Krakowskiego Przedmieścia ostrzegły, że prezydent Nawrocki będzie bronić rodziny, tak jak ją opisuje Konstytucja.

Pożegnanie i pamięć

Zdzisław Słowik (1932-2025) był dla polskiego ruchu laickiego postacią o ogromnym znaczeniu i wielkich zasługach. Nad wyraz skromny, nigdy nie wysuwał swojej osoby na pierwsze miejsce, ale też nigdy nie usuwał się na bok, gdy trzeba było podejmować trudne zadania. Od wczesnej młodości był człowiekiem lewicy i tej obranej przed laty drogi nigdy nie porzucił.

Dwa konkursy

Gdyby nie XIX Konkurs Chopinowski, trudno byłoby dziś w Warszawie znaleźć jakiś optymistyczny punkt odniesienia, a na pewno nie na Wiejskiej. Im bardziej rozgrywa się fortepianowy wyścig w Filharmonii Narodowej, tym więcej krąży hiobowych wieści z Izby. Marszałek Hołownia zapragnął osierocić dzieło swojego życia pn. Polska 2050 i przenieść się do Genewy.