Co niesie za sobą porozumienie USA–Iran po stu dniach wojny? Memorandum, które ma zakończyć najpoważniejszy od kryzys na Bliskim Wschodzie od lat, nie zamyka żadnego z kluczowych sporów, nie rozstrzyga większości kwestii spornych między USA a Iranem. Mamy do czynienia nie z traktatem, lecz z porozumieniem o woli prowadzenia dalszych rozmów. To zawieszenie konfliktu a nie jego zakończenie.
...[czytaj więcej]
Zabójstwo Alego Laridżaniego, pragmatycznego czołowego polityka Iranu, otwiera drogę do władzy radykałom – ideologicznie twardszym i coraz bardziej zależnym od logiki konfliktu. Kiedy giną ci skłonni do mediacji i budowania konsensusu, przestrzeń negocjacyjna ulega zawężeniu. Tym samym coraz trudniej zakończyć wojnę.
...[czytaj więcej]
Istota ataku na Iran nie sprowadza się do pytania, czy Stany Zjednoczone są w stanie zadać Iranowi dotkliwe straty. Kwestią kluczową pozostaje natomiast to, czy istnieje realistyczny cel strategiczny, który można osiągnąć przy użyciu siły militarnej — oraz czy jego realizacja rzeczywiście wzmocniłaby pozycję strategiczną Waszyngtonu
...[czytaj więcej]
Mimo nieporównanie skromniejszych i mniej zaawansowanych technicznie typów uzbrojenia, Iran wciąż zachowuje zdolności obronne. Sprawna sukcesja władzy w Teheranie i umocnienie roli Korpusu Strażników Rewolucji obnaża brak politycznych sukcesów zbrojnego ataku USA przeciwko Iranowi.
...[czytaj więcej]
