Mimo nieporównanie skromniejszych i mniej zaawansowanych technicznie typów uzbrojenia, Iran wciąż zachowuje zdolności obronne. Sprawna sukcesja władzy w Teheranie i umocnienie roli Korpusu Strażników Rewolucji obnaża brak politycznych sukcesów zbrojnego ataku USA przeciwko Iranowi.
...[czytaj więcej]
Amerykańsko-izraelski atak na Iran nie rozwiąże żadnego z problemów regionu. Zabójstwo ajatollaha Chamenei’ego nie oznacza upadku ani erozji systemu. Nawet głęboka transformacja polityczna nie zmieni strategicznych interesów państwa irańskiego, którego trwanie wykracza poza ramy kilku dekad.
...[czytaj więcej]
Informacje o wojnie Indii z Pakistanem w maju 2025 r. ledwo przemknęły przez polskie media, przyćmione innymi wydarzeniami. Istnieje kilku powodów, dla których najnowsza odsłona konfliktu indyjsko-pakistańskiego zasługuje na uwagę, gdyż doszło do konfrontacji między państwami dysponującymi bronią atomową. Pojawił się także w konflikcie między Indiami a Pakistanem maleńki wątek polski.
...[czytaj więcej]
Zamrożenie działań wojennych w Gazie nie stanowi rozwiązania konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Scenariusz długoterminowego trwania obu stron na zajętych pozycjach bez zasadniczych zmian oznacza dla obu stron rosnące koszty polityczne. Jedyną realną możliwością wyjścia z impasu pozostaje rozwiązanie dwupaństwowe.
...[czytaj więcej]
Zdumiewa i niepokoi to, że wielu naszych i europejskich polityków przeświadczonych jest, że agresja zewnętrzna, czyli wojna w naszym geopolitycznym obszarze, jest nieunikniona i że w związku z tym obowiązkiem rządzących jest przekonywać społeczeństwo, iż stan przedwojenny nieuniknienie, czy tego chcemy czy nie, podąża w stronę stanu wojennego.
...[czytaj więcej]
Enigmatyczna reakcja prezydenta Trumpa w social mediach w stylu „here we go!” może otworzyć drzwi do dalszych prowokacji, a brak zdecydowanej reakcji ze strony USA – być sygnałem dla Rosji i innych przeciwników, że NATO nie jest tak zjednoczone, jak deklaruje. Może także spowodować osłabienie zdolności odstraszania i potencjalne rozłamy wewnątrz Sojuszu.
...[czytaj więcej]
Co należy robić dalej? Nie należy wykonywać żadnych nerwowych ruchów. Błędem byłby zarówno brak zdecydowanych działań, jak i podjęcie kroków odwetowych o charakterze militarnym. To oznaczałoby wojnę. Pozostaje dyplomacja wsparta działaniami o charakterze informacyjno–psychologicznym. I w jednym, i w drugim musimy zacieśnić współpracę z naszymi sojusznikami.
...[czytaj więcej]Dokonujący się na naszych oczach proces przemiany wojny klasycznej w nowotechnologiczną zmierza do jakościowo nowej wojny, dotąd nieznanej i niepraktykowanej, zagrażającej ludzkiej przyszłości; wojny, która sama w sobie znosi się w swej absurdalności i paradoksalności oraz w swym swoistym ekstremizmie mechanicznym i bez reszty odczłowieczonym charakterze.
...[czytaj więcej]
Porozumienie między Izraelem a Hamasem o zakończeniu działań w strefie Gazy jest rozwiązaniem tymczasowym i niepewnym. Droga do trwałego zawieszenia broni jest jeszcze daleka. Nie wiadomo, jaka ma być reakcja na ewentualne naruszenie porozumienia. Premier Izraela zapowiedział, że Izrael zastrzega sobie prawo do kontynuacji działań militarnych.
...[czytaj więcej]
Wszystkie dotychczasowe próby rozwiązania kryzysu za stołem rozmów okazały się bezproduktywne, gdyż każdy z uczestników wielkiej gry na Bliskim Wschodzie realizował własne interesy. Teraz nastąpi nowy akt dramatu w Syrii, w którym główni aktorzy – Turcja, Iran, Izrael, Rosja, USA… i kilkadziesiąt syryjskich i ościennych ugrupowań – będą próbowali zrealizować swoje cele strategiczne.
...[czytaj więcej]
Wytłumaczenie, że Netanjahu gra we własną grę, by oddalić widmo stanięcia przed sądem wydaje się zbyt proste wobec skali ryzyka, z jakim igra. Okrzyknięcie Iranu największym wrogiem Izraela sprawia, że kwestia palestyńska schodzi na plan dalszy. Prowokowanie konfrontacji daje możliwość przemeblowania całego regionu wedle wyobrażeń izraelskiego premiera.
...[czytaj więcej]
Nad współczesną myślą polityczną krąży duch Tomasza Hobbesa, angielskiego filozofa z XVII wieku. Każe on w przemocy państwowej widzieć ostoję ładu i porządku, niezbędną siłę zapobiegającą chaosowi. Przemoc państwowa traktowana jest jako oczywistość. W szczególności polityka międzynarodowa jest postrzegana jako dramat nieufności, zbrojeń i wojny.
...[czytaj więcej]
Czyż literatura piękna mogła pozostać obojętna na to sprzężenie: społecznej świadomości idei „wiecznego pokoju”, sformułowanej i głoszonej przez tak cenionego filozofa z Królewca jak Immanuel Kant, oraz tragicznych i traumatycznych doświadczeń czasów wojennych przeżyć, jakie stały się udziałem milionów ludzi na całym świecie? Pytanie retoryczne.
...[czytaj więcej]
Jak to z planami wojennymi bywa – wcześniej lub później pojawi się ktoś, kto nie zważając na międzynarodowe zobowiązania przystąpi, w imię jakiejś obłąkańczej idei lub pod pozorem obrony przed potencjalnymi wrogami, do realizacji także tych w kosmosie. Koszty takiego przedsięwzięcia będą ogromne, znacznie przekraczające te przeznaczone na ziemskie zbrojenia.
...[czytaj więcej]
Idea wiecznego pokoju, uznania przez wszystkich ludzi i wszystkich przywódców politycznych, że lepiej jest współpracować niż gromadzić coraz większe zapasy śmiercionośnych broni i później się nimi zabijać, jest pociągająca. Jest też – przyznajmy – nierealistyczna. A co począć w sytuacji, gdy wojna przestała być abstraktem i trwa tuż za naszymi granicami?
...[czytaj więcej]
Społeczna komunikacja dotycząca współczesnych wojen dociera do nas w zróżnicowanych, nie dość z sobą zsynchronizowanych, językach – zwłaszcza w stronniczym języku doraźnej polityki, ideologii czy dyplomacji – rzadziej zaś, i znacznie słabiej, w zobiektywizowanym i rzetelnym przekazie informacyjnym.
...[czytaj więcej]
Zabicie Isma’ila Hanijji nie było priorytetem. Hamasem w coraz większym stopniu kieruje jego skrzydło militarne, a nie polityczne. Decyzje podejmują zwolennicy siłowych rozwiązań siedzący pod ziemią w tunelach w Gazie. I dzięki eskalacji konfliktu mają coraz więcej do powiedzenia. W ciągu dziesięciu miesięcy wojny Izraelowi nie udało się ich wyeliminować.
...[czytaj więcej]
Od psychologicznej wojna kognitywna różni się wykorzystaniem osiągnięć neurobiologii i neuropsychologii. Jak na razie ogranicza się to do neurolingwistyki oraz do wykorzystania środków psychoaktywnych i broni psychotronicznych. Wizje planujących przyszłe wojny kognitywne strategów sięgają jednak o wiele dalej.
...[czytaj więcej]
Wojna informacyjna obejmuje swoim zasięgiem informacje przechowywane w pamięciach komputerów, archiwach i bibliotekach, rozsiewane za pomocą tradycyjnych mediów oraz infrastruktury informatycznej, a także ludzi wraz z ich wiedzą. Czym są: gra inspiracyjna (walka umysłów), operacje psychologiczne, propaganda, socjotechniki siłowe, walka radioelektroniczna, bomba logiczna?
...[czytaj więcej]
